Weekendje in Kaapstad!

Nou, nu ik dit aan het schrijven ben is het weekend alweer voorbij.

Maar om bij het begin te beginnen, vrijdag zijn wij opgehaald door de taxi om vervoerd te worden naar Kaapstad waar wij het gehele weekend zouden spenderen.

De taxi kwam al veel te vroeg, dus nicole en ik moesten ons nog haasten. Eenmaal onderweg, begon de auto een raar geluid te maken, en ook begon hij steeds zachter te rijden. Totdat wij stil kwamen te stad op de vluchtstrook. En nu? dachten wij. Gelukkig had de man een collega die ons kon ophalen met zijn busje. Dus we moesten nog even geduld hebben, maar wij hadden met elkaar genoeg te bespreken dus wij vermaakte ons wel.

De meiden hadden ook hun eerste week erop zitten en wij wilde natuurlijk graag horen hoe het bij hun er aan toe ging. Niet bij iedereen ging het van een lije dakje. Een vrijwilligster zat met 21(!) andere mensen in een huis. En de andere kwam op het project om wat met kinderente doen, en het enigste wat ze mocht doen was schoonmaken, en vooral niets met de kinderen doen. Dus hier en daar waren er ook wat teleurstellingen.

Eenmaal overgeplaatst naar het andere busje konden wij de reis verder zetten. En gelukkig hield dit busje het wel uit tot onze eindbestemming. Daar aangekomen even snel de spullen in de kamer zetten, en daarna meteen lekker naar Kaapstad met zijn alle! Hier leerde we nog 2 andere meiden kennen uit duitsland, die ook mee gingen naar de Drummingsession, die wij later in de middag hadden bij het SASTS kantoor.

Nou heb je hier mini-busjes die als taxi dienen. Je ga gewoon langs de wegstaan en je wordt opgepikt en gebracht waar je wil. Ideaal dus, maar nu is niet elke 'taxi' even luxe. En toen wij werden opgepikt merkten wij dat al snel. En de chauffeur vind altijd dat er nog wel iemand bij past. Dus soms zit je met tig mensen in een mini taxi. Maar wat wil je anders voor 80 cent. En we gingen met een groep dus dat is ook al wat prettiger.

In Kaapstad aangekomen moesten wij nog wat dingen regelen voor de Safari, die geplant staat op 25 sept. Daarna gingen wij met zijn alle even wat eten en daarna het park in. Het was onwijs mooi weer, dus wij hebben lekker op een bankje in het zonnetje gezeten. Toen het tijd was, zijn we terug gaan lopen naar het kantoor. Waar alle drums al klaar stonden voor ons.

De drummingsession werd geleid door 3 mannen, die er erg veel plezier aan beleefde. Toen wij eenmaal los kwamen hebben wij met zijn alle toch flink lopen drummen. En uiteindelijk was het best wel leuk! Alleen jammer dat we daarna erg zere handen hadden. Maar toen wij klaar waren gingen wij in het Panthouse was drinken. Dit is ook een hostel waar studenten komen, maar alleen heb je hier een kroeg op het dak. Wat 's avonds een erg mooi beeld geeft van Kaapstad. Daar wat gedronken te hebben, besloten wij toch maar iets te gaan eten, want na het drummen hadden wij toch best honger gekregen. Daarna nog even terug naar het Panthouse, en toen met de taxi weer naar huis.

Nicole, Danielle (ander nederlands meisje) en ik hadden het sportieve idee om zaterdag vroeg op te staan om zo optijd te kunnen starten met het klimmen van de Tafelberg (Table Mountain). Dus ons wekkertje ging om 08.00uur en om half 9 waren wij onderweg naar Kaapstad. Want wij hadden gehoord dat als jemet de bus van deCitysightseeing mee reed, dat je onderweg stopte bij de Tafelberg. Citysightseeing is een busroute met het hop-on & hop-off systeem. Je kan op elke plek waar de bus stopt op de route, in de bus stappen om nar de volgende hotspot te worden gebracht of je wacht op de volgende. Elke 20minuten vertrekt er een bus vanaf het begin punt. Dus je had, en een mooie tour door Kaapstad en je wordt naar de Tafelberg gebacht.

Als eerste stop hadden wij het District Six museum. Hier waren allemaal oude spullen en fotos bewaard van de mensen die in de periode van District Six, daar leefde. Het was een leuk klein museumpje, maar het was ons niet echt duidelijk wat de juiste volgorge van lopen was. Maar goed, we kunnen zeggen dat wij er zijngeweest. Toen wij weer buiten kwamen, kwam de bus al snel en konden wij verder met onze tour. Tijdens de route zie je veel culturele dingen langs de weg wat erg leuk is. Je krijgt ook koptelefoontje mee zodat er tijdens de route van alles tegen je gezegt kon worden. Wij weten niet wie dat heb ingesproken voor de Nederlandse, maar er kwamen soms rare termen in voor. Bijvoorbeeld: wij reden langs CampsBay. Dat is de hotspot qua strand. Hollywood sterren komen daar om te zonnen. En de man die ons bijbracht vertelde dat je daar 'gebronzde lichamen' kon spotten. Nicole en ik zaten elkaar al raar aan te kijken, maar goed. Wij zijn wel weer op de hoogte van het wel en wee van Kaapstad.

De volgende stop was Tablemountain. Nu zou het dan toch echt gaan gebeuren. Eenmaal uitgesatapt, vroegen wij aan een parkeerwachten welke kant wij opmoesten om de route te starten. Hij vertelde ons rechts te gaan tot een houten huisje. Nou dat houten huisje hebben wij nooit gevonden. Dus toen we toch begonnen met twijfelen, zijn we weer terug gelopen om het toch maar weer opnieuw te vragen. Totdat we een paadje omhoog zagen gaan, dus wij begonnen dapper aan onze helse (wat wij toen nog niet wisten) tocht.

En de paadje was niet geasfalteerd, niet aangelegd, helemaal niets. Je liep gewoon op de rotsen. De route vertelde ons dat dit 2,5 uur zou duren. Danielle was vast besloten om het te gaan doen, maar toen nicole en ik even bezig waren kregen wij toch onze twijfels. Als dit 2 uur zou duren, zouden wij tussen 6 plankjes boven komen. Want het was echt onwijs zwaar.

Dus zo dapper als wij begonnen, zo dapper namen wij lekker de kabelbaan! De dappere Danielle ging hem alleen beklimmen, want zij was niet op andere gedachtten te brengen. Dus nicole en ik hadden een kaartje gekocht, en zijn zo boven op de berg gekomen. Waar je kon genieten van een prachtig uitzicht en de heerlijke zon. En dat hebben wij dus ook gedaan. Gewapend met zonnebrand en een zonnebril, hebben wij liggen wachten op Danielle. Die uiteindelijk na 2,5 uur boven was. En ze vertelde dat zij stukken op handen en voeten heb moeten lopen omdat de helling te stijl was. Dus nicole en ik waren wel blij dat wij dapper met de kabelbaan zijn gegaan. Toen Danielle eenmaal uitgerust was, gingen wij ook weer met de kabelbaan naar beneden. Eenmaal beneden kwam de bus alweer, en konden wij zo weer plaats nemen.

Onze volgende stop werd Waterfront, de haven van Kaapstad. Waar wij weer stopte bij een groot aquarium. Dus wij hebben weer heel wat vissen er andere rare wezens van de zee gezien. En deze keer ZONDER zeeziek te worden, en dat beviel ons toch een stuk beter!

Toen we dat gezien hadden, was het alweer etenstijd. Dus wij gingen opzoek naar een tentje waar wij konden eten. Ondertussen hoorden wij allerlei muziek en gezing. Er was een groep dansen aan het dansen, dus wij hebben even staat kijken. Daarna hebben wij bij een viszaakje gegeten. (Tussen de meeuwen, erg gezellig!)

Toen namen wij weer een taxi naar het hostel, om on daar even op te frissen en klaar te maken voor de avond. Want het plan was om te gaan stappen in Kaapstad. Dus wij met de hele groep weer in een overvol mini-busje. Je raakt er aan gewend.

Daar aangekomen gingen wij weer naar Panthouse. Daar wat borreltjes gedaan en toen het saai werd gingen wij door naar een andere kroeg. Wij vonden alles geod als het maar geen rock was, en waar belanden wij met ons goede gedrag? In een live act van een rockband. Nou dat hadden wij al snel gezien, dus gingen wij door naar een andere kroeg. Hier was het een stuk gezelliger met top40 muziek. Dus wij vermaakte ons wel! Alleen zijn we de afrikaanse mannen nog niet gewend. Zij doen alles om ook maar je aandracht te krijgen. En als je nee zegt horen ze JA. Dus dat werd soms erg irritant. Maar gelukkig waren wij met een grote groep, dus als de ene 'gered' moest worden, stromden we met zijn alle haar kant op. En dat bleek erg goed te helpen! Ook al waren sommige mannen hardleers. Nou om 4 uur vonden we het wel welletjes, en gingen wij weer met een taxi naar het hostel. Daar nog een klein probleempje: deur was opslot en wij hadden geen sleutel.

Gelukkig kwam de andere groep ook al snel en die hadden wel een sleutel! Dus wij hoefde gelukkig niet buiten te slapen bij de bedelende zwervers.

Vandaag hebben wij lekker kunnen uitslapen! Maar om 12.30uur staat de taxi alweer voor om ons weer naar het gastgezin te brengen. En dan begint te werkweek weer. Wij kijken nu alweer uit naar het volgende weekend met een Safari en op zondag naar Robbeneiland!

Het was een onwijs leuk weekend, dus dat moet ons voldoende power geven om een week project weer te overleven. We hopen dat we deze week een betere week gaan krijgen zowel bij het project als bij het gastgezin.

Lieve groetjes vanuit Kaapstad en tot snel !!

Eerste week project zit erop!

Heej Luitjes,,

Nou onze eerste week van het project zit erop, en daar zijn we heel blij mee.

Want ondanks dat ik de eerste twee dagen wel wat patienten heb gezien en ook HIV testen heb mogen afnemen was het verder slaapverwekkend. Dinsdag rond 12.45 viel ik echt (jah echt) bijna in slaap, terwijl we gewoon met een patient zaten, de sister was 1min lang naar de ademhaling van de baby aan het kijken, wat echt heel slaapverwekkend is...

Duss Maartje en ik gingen woensdagochtend naar de hoofdzuster en zeiden, we willen nu wat anders doen, echt wat doen! Dus sister Grove(de dame met de jampot glazen) gaf ons iets om te doen, we moeste de dossiers van de patienten met TB verdelen over hun eigen dossier. En ze vinden zichzelf best uptodate want ze werken met barcodes, dus type de naam en surname in en je vind de code( dus niet..) ongeveer en kwart van de TB patienten hadden geen bestaande code heel frusterend. En soms als je in het dossier van de patient kijk en op zoek gaat naar de gb-datum schijnt het per verslag nog weleens te verschillen hoe de patienten worden genoemd, hoe de naam wordt gespeld en op welke datum of in welk jaar ze geboren zijn, er wordt niet echt seccuur mee om gegaan, waardoor wij vervolgens de barcode niet kunnen vinden en dus ook niet terug kunnen plaatsten. Majah door die instelling worden wij nu ook besmet omdat wij ook zoiets hebben van, noujah dan tog niet, zoek et uit... en als het TB dossier uit 2010 komt maar nog geen 'gewoon' dossier heeft moesten wij er zelf een aanmaken. dus op basis van de geschreven teksten, moesten wij een adres in type en naam en etc. wat vaak niet te lezen was dus gokte we maar wat er stond, schijnt heel normaal te zijn. En owjah als je dus een dossier aanmaak voor een patient vragen ze ook om het ras in te vullen. jah mensen het RAS. je kan kiezen uit, colourd, black, white, asian en nog wat, aangezien wij de mensen niet hebben gezien kiezen we vaak voor ' other'. maar wel heel bijzonder vond ik dat, daar waar discriminatie de kop in wordt gedrukt word bij patienten dossier wel naar gevraagd....

wat ook wel geinig is, dat er veel echt typische nederlands namen zijn, de jager, de jong, de vogel, hoffmeester, groenewald, jansen,joosten, kok(!), maar ook voornamen herman, tom, hans, susanne en nicole(!) etc..

Dus mam ik weet precies wat jij doormaak in je koude kelder in wieringen, want daar hebben ze ook geen CV, en alleen maar stoffige dossiers en veel nummertjes en namen. Na 10min kreeg ik al hoofdpijn.

Maar de collega's zijn wel erg gezellie en willen ook steeds nederlands dingen horen, van hoe zeg je dit en dat. En omdat we bij de receptie zitten komen er ook wel eens patienten bij ons loket en dan moete we ze doorsturen, maar de loketisten(is dat een woord, jah dat is een woord) zijn niet bepaald patientvriendelijk: kom hier heen, ik ga je niet halen vanaf die bank, en: als je me dat nog een keer vraagt ga ik je niet meer helpen dus hoepel maar op.. en dat op heel agressieve toon echt heel denegreerend(??) tegenover de patienten, ze hebben niet echt hoge pet op voor die mensen.

Vandaag namen Maartje en ik initiatief, we hadden namelijk computers nodig voor ons 'werk' maar omdat bij de receptie die altijd gebruikt worden en dan zijn spelletjes belangrijker.. dus we gingen naar sister grove kantoor en vroegen of we dan daar ons werk mochten doen, nou dat was natuurlijk prima! Maar aangezien er dat maar 1 was kon de ander sister wel helpen met het kantoor opruimen. en mensen geloof me het was een grote chaos van papieren zonder logische indeling, en niets mocht weggegooid wordt echt heel vervelend, onze handen jeukte. op een gegeven moment ging de sister twee uurtjes weg en hadden wij het kantoor voor ons zelf, dus we hebben ff flink huisgehouden, niets weggegooid maar wel orde geschept. en toen vonden we tussen de rotzooi, post-its dus wij dachten we gaan ' wie-ben-ik' spelen dat was echt te lachuh!! dus met een sticker op ons voorhoofd waren we aan het werk, ondertussen ben ik een man? bekend van tv? werk ik in de kliniek? kom ik uit kaapstad? jah mensen evengoed lachuh we wel wat af en hebben het vooral samen erg gezellie!! Ook vonden we stempels van de kliniek, en op bepaalde dingen vonden wij het wel relevant op op te stempelen. en jah wij houden van stempellen, dus 'baf'ba'baf'baf'baf'!! en er was nog een telefoon in kantoor, dus we hebben we 10keer geprobeerd jullie te bellen, maar op een of andere manier kregen we geen contact, dat vonden we wel erg jammer.

Op een gegeven moment toen we alle nummers gevonden hadden, (noujah de meeste dan) gingen we ze dus weg brengen naar de receptie. daar waren wat sister en artsen en die vroegen steeds are you students? no we are callified nurses, what!?!?! dan waarom zijn jullie hier aan het werk, we kunnen jullie daar wel gebruiken(wijzend naar de behandelkamers) dus wij jah dat willen we ook, maar dat laten ze ons niet doen. nou dat kon hij niet geloven dus hij zo van, blijf aandringen bij sister jampot-glas en dan kunnen jullie misschien volgende week daar wel aan het werk. het was wel fijn om te horen dat we waarschijnlijk toch nog echt nodig zijn om patienten te helpen, dus volgende week gaan we gelijk vragen of we daar aan de slag mogen. misschien dat we dan ' echt' iets kunnen bij dragen voor de gemeenschap. Ons doel van de missie hebben we al lang geleden laten varen, toen we die dossiers zagen... maar misschien kunne we dan toch nog wat betekenen. En jah mensen we hebben tog enigzins een bevredigend gevoel gehad deze week, want er kwam een stinkende, dame naar ons toe en zei ik heb al twee dagen niets gegeten, en hebben dus onze verlepte broodjes en chipjes aan haar afgestaan waar zij erg dankbaar voor was, nou dat voelde echt wel goed, we hebben haar leven tenmiste voor een dag kunne verbeteren!!!! woeoeoeoe YEah

En 'thuis' wordt ook wel steeds gezelliger ze zijn steeds geintreseerder in ons en we mochten ook mee naar de film. maar we hoefde niet naar dezelfde als hun, oftewel betaal je eigen kaartje maar. dus we wilde eigenlijk een jankfilm ff lkker uithuilen, maar uiteindelijk belanden we met SALT (angelia jolie als schizofreen!! voor wie hem gezien heeft snap wat we bedoelen) ondanks dat het dus niet ondertiteld was, konde we het toch goed volgen, want daar waren we toch een beetje huiverig om. maar die avond waren we erg in de war, want er waren constant anti-clymaxen in de film echt goed. dus toen de aftiteling kwam waren wij nog erg confuse en hebben lang naar het beeld zitten staren toen we wakker werd geschud door de schoonmakers, de bioscoopzaal bleek al helemaal leeg, waarschijnlijk was het alleen voor ons erg indrukwekkend,,, En moeders wil ons ook steeds vaker bij staan, bij het uitzoeken van dingen en verteld zelf ook veel (niet altijd even intressant, maar goed we blijven beleeft en horen het aan) , over uitzoeken gesproken, de filmpjes staan op de computer maar ik krijg ze niet op de site heel erg jammer en de fotos willen ook nog steeds niet.

Morgen gaan we voor het weekend terug naar kaapstad!! daar zien we erg naar uit, vooral ook omdat we morgen kunnen uitslapen! en dan de meiden van de groep weer zien en ff ons gal kunnen spuwen bij sasts en ons uitleven op de trommels, krijgen namelijk een drummingsession! En dan gaan we ook wer ff de toerist uit hangen, we willen naar de tafelberg en robbeneiland en misschien nog ff shoppe!! En dan komen we zondag avond weer terug en dan gaat onze werkweek weer beginne, en hopelijk dat we dan weer wat patienten zien.

Nou lui! Bedankt voor al jullie berichten dat vinden wij heel leuk, en wij gaan het elke dag bijhouden.

Veel liefss! en tot over een paar weken, we zijn al aan het aftellen, nog 12 dagen werken!!!

ps: we zitten vlakbij het vliegveld en horen dus regelmatig vliegtuigen over gaan wat ons soms wel een beetje sad maakt, want zo worde we toch elke keer weer herinnerd aan onze echte THUIS!

Eerste dag project!

Vandaag, onze eerste werkdag op het project. Gister waren wij al druk aan het speculeren over hoe en wat.

We moesten vanmorgen om 8 uur beginnen (best lekkere tijd). Wij hadden gister al gehoord dat de clinic om vier uur sluit, dus wij waren alweer gerust gesteld dat wij niet tot half 7 moesten werken, wat in het boekje vermeld stond.

Eenmaal aangekomen, keken wij onze ogen uit. In de wachtkamer, wat een grote zaal was, zaten al een heleboel mensen te wachten. We werden voor gesteld aan de 'hoofdzuster' of de manager. Deze mw. was klein en mollig, en had grote jampot glazen. Ontzettend aarige vrouw, maar ze kon wat af ratelen. Volgens mij begreep ze de helft zelf niet eens. Maar goed, wij kregen een rondleiding door de clinic. We kregen de onderzoekkamers te zien, waar de zuster werken. Je kan het vergelijken met een huisartsen praktijk, alleen is er geen arts. De zuster onderzoekt de patient en schrijft zonodig medicatie voor.

Daarna liepen wij door naar de receptie, wat een grote chaos was. 7 kasten met dossier van patienten, formulieren en ander rotzooi. Er liepen mensen te schreeuwen en door elkaar heen te lopen, niet echt wat je zegt : structuur. Verder kregen wij de TB-room te zien. Dat is een apart kamertje waar op TBC wordt getest. Daarna werden wij gesplitst, nicole mocht bij de zuster kijken en helpen, en ik mocht naar de receptie. De mw. met de jampotglazen vertelde ons dat ze met een renovatie bezig waren. Wij denken, dat het altijd een ongestructureerde chaos is.

Eenmaal bij de receptie, mocht ik meteen dossier uitzoeken en op volgorde leggen. Niet echt wat ik van mijn werk verwacht had. Nadat gedaan te hebben, mocht ik dossiers bijvullen met papieren wat er al maanden ligt waarschijnlijk. En daarna mocht ik weer de dossiers terug op de plank leggen, wel op volgorde. Maar iedereen werkt door elkaar heen, en loopt elkaar in de weg. Voorbeeld: ik had netjes een stapel dossiers. Komt een vriendelijke meneer, die waarschijnlijk net de onderste moest hebben, te zoeken door mijn stapel. Dus eerlijk gezegt kon ik weer opnieuw beginnen. Ik kreeg meteen het gevoel dat het toch niet echt uitmaakte of wij er waren of niet. Het maakte niets uit wat wij deedden.

Nicole mocht bij der zusters kijken, wat ook echt alleen bij kijken bleef. Af en toe een formulier invullen en that's it! Dat viel haar ook erg tegen. Ook de hygiene gaan zij niet zo goed mee om. Patienten die HIV+ zijn wordt het zelfde mee omgegaan als HIV-. Ook als er voor een patient een andere hiv besmette patient is geweest. Er worden geen maatregelen genomen. Ook weten veel jonge meiden niet eens wat HIV AIDS is. Erg bijzonder.

Wij hadden erg het gevoel dat wij veel nuttiger (als dat nederlands is) ingezet konden worden. Ik bij de dossiers en nicole te kijken. Terwijl wij veel meer kunnen als dat! Na een dag dossiers te hebben gezien, en nicole een houten achterwerk heeft opgelopen van het zitten, hopen wij dat het aankomende weken beter gaat worden, anders worden het 4 hele lange weken.

Nu is onze planning, dat wij vrijdag naar Cape Town gaan voor een Drummingsessing met de groep van vorige week. Dus heel gezellig de nederlandse meiden weer zien! Daarna hopen wij de Tablemountain te kunnen ''beklimmen'' om vervolgens naar Robbeneiland te gaan. Verder staat er voor de 25ste een Safari geplant, want wij hebben nog geen een dier van de Big5 gezien. En we kunnen toch niet eerder naar huis als wij niet eens een wild dier hebben gezien. Want dat hoort toch echt bij Afrika!

We houden jullie op de hoogte!

Liefs en groeten vanuit Parow, Zuid Afrika!

kennismaking met het gastgezin

Hoihoi Daarzow,

Jah we weten het, het is al te lang geleden dat we wat geschreven hebben. maar vanwege problemen met internet en de communicatie tussen ons gastgezin is het er niet eerder van gekomen, dus waar waren we gebleven..

Op vrijdag 10sept. werden we rond 2uur weggebracht naar ons gastgezin en we waren erg zenuwachtig over hoe het zou zijn, nou de straat zag er goed uit, het huis, dusjah nu de familie nog. we werden opgewacht door een klein meisje van 5jaar Taryn genaamd en haar moeder Johanna. En het was nou niet bepaald een warm welkom en het komt nog steeds nog niet echt van de grond met de familie, maar ons statement: je kan niet alles hebben!! Dus daar zal ik ook niet te veel op in gaan, maar om toch een idee te geven. Moeders zei dat haar gesmeekt was om vrijwilligers op te nemen en dat ze dat niet met veel plezier deed was wel duidelijk...

Dus we hebben ons gesetteld in de kamer, want eindelijk konden wij lkker onze koffers uitpakken, dat backpacken is ook niets voor ons. En onze kamer ziet er prima uit! We hebben tvtje radiotje, grote kast, een eigen badkamer(geen handdoeken, tenmiste nog niet naar gevraagd), dus gebruiken onze eigen badhandoeken.

En we werden gelijk in het diepe gegooid die avond, het was namelijk zo dat en deel van moeders kant moslim is en het was dus suikerfeest!! Dus gelijk de hele grote familie ontmoet terwijl we dus net ingewijd waren in ons eigen gezin, maar goed wel erg gezellie deze famillie was wel erg vriendelijk En er was heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeel eten en de toetjes kwamen natuurlijk als laatst en dat zag er zooow lekker uit en allemaal zelf gemaakt echt heel mooi, helaas geen fotos kunnen maken, geen camera bij ons (dom).

De volgende ochtend onze magen konden het nog goed aan(gelukkig) werden we gedropt(jah mensen gedropt) in een hele grote mall. Daar waren een hoop winkels en ook bioscopen voor heel goedkoop kon je daar films kijken en aangezien we blij waren dat we niet thuis hoefde te zijn, besloten we om het gelijk maar goed te doen. en we hebben we dus 3 uur lang in de bios gezeten, jah mensen we snuiven echt cultuur op hierzow.... ahum.. maar de films waren wel erg leuk, deed ons aan thuis denken:S

Dus daar hebben we onze hele dag gespendeerd, aangezien moeders niet in het weekend kookt, en zijn om 21uur wer opgehaald en zijn eigenlijk gelijk naar bed gegaan. En owjah mensen elke avond houden we nu een videodagboek bij erg leuk, vooral wij kunnen er erg om lachuh, helaas lukt het nooooooogggg steds niet om filmpjes of fotos erop te zetten, het lijkt ons gewoon wel niet gegund. Maar thuis zullen we een mooie film avond houden voor wie dat bij wil wonen!! (kan niet wachten)

De volgende ochtend gingen we naar de kerk (jah moniek let op!!) het was echt onwijs leuk. maar wel erg commericeel, een hele powerpoint installatie waarop reclames werden geshowd van waar ons geld heen zou gaan. En de stoelen leken wel op die van in de bioscoop, wel heel lekker hor. het koor bestond uit 5 mensen, en een band die hele hippe nummer zongen, waarvan veel mensen in trance raakte echt heel raar om te zien, stonden mensen met de hande omhoog connectie te maken met God. En als de priester dan iets preeched, begonnen mensen er doorheen van hallejuha en Amen en juichen en schreeuwe, tjah we moesten er stiekum wel om lachuh. maar was wel erg leuk om te zien. En het was half afrikaans(nederlands) en engels dus we konden het ook nog aardig volgen en anders stond het wel op de powerpoint installatie achter de pastoor.

Ook gaat deze familie standaard zondag naar de vlooiemarkt, dus daar nog wer even een zonnebril gescoord aangezien mijnes al op schiphol stuk is gegaan. Verder was het echt een vlooiemarkt waar veel kraampjes dezelfde dingen verkochten en de foodcorner had hotdogs en chips, dus wij dachen dat doen we. maar het bleek een hotdog die zow rood zag als een kreeft en de patat zat tussen het brood, heel bijzonder.

Maar goed wij wistern helaas niet dat die middag nog naar de Mac ging, ook standaard dus helaas zaten wij al aardig vol en namen dus alleen een mcflurry, kennen ze gelukkig wel. En daarna nog even een familie bezoekje bij een zus, noujah even,, zus woont aan de andere kant van de berg, twee uur rijden!!! maar wel erg gezellie, dus om 20uur wer thuis aangekomen, helaas geen normale maaltijd gekregen dus gingen we maar aan de muslie met yoghurt,,,, tenslotte niet met een lege maag naar bed.

neej mensen we voelen ons nog niet bepaald thuis hierzow, maar goed we houden ons voor we hebben elkaar nog en het hoeft niet meer lang te duren, neeeej dt is natuurlijk een verkeerde instelling. We blijven positief en lachuh overal om, we hope dat het project een beetje leuk is. maar daar zal maartje zow meer over schrijven.

Okey veel liefs vanuit Parow city!!

En we wachten de berichtjes weer met veel blijdschap af!!

Dag 2 en drie van de dire daagse tour!

Woensdag hadden wij dag twee van onze drie daagse tour door de Western Cape.

Wij begonnen deze morgen met een rondleiding door de Township 'Kaaiemandie'. In deze Township werden wij rondgeleid door een man die er al een tijd woont, Madiba. Deze man kon van alles vertellen over het ontstaan, hoe de overheid er tegen over staat, en hoe hij zijn dorp helpt om geld te verdienen. Daar aangekomen, viel gelijk de huizen op. Ze waren niets meer als een stel planken. De weg zat vol met gaten, en de mensen liepen in ouwe, vieze kleding.

Wij, als toch 'rijke' blanken, keken elkaar aan. En om dit te zien gaf ons een gevoel van schaamte. Het is raar om twee compleet verschillende werelde zo dicht bij elkaar te zien. De rijke en de armen. Je komt kijken hoe arm de mensen leven, en je neemt er ook nog foto's van. Madiba, vertelde ons dat de mensen in het dorp het niet erg vonden dat er fotos gemaakt werden, maar wij voelde ons toch wat geremd. De kinderen, vonden het allemaal prachtig, en wilde graag op de foto. Het was voor hun een groot spel. Zo mochten wij ook in een creche kijken, en keken wij hoe schapen en varkens hoofden werden bereid.

Na afscheid genomen te hebben van de kinderen en Madiba, gingen wij door naar 2 wijnlanden. Wij mochten daar wijn en kaas proeven. Wat leuk was om een keer te hebben gezien. En zo rij je van het armste deel, in een heel mooi gebied. Met mooie grote huizen, en veel ruimte en rust. Dat was weer even omschakelen.

Ook werd het steeds beter weer, dus hebben wij, met ons wijntje aan de vijver gezeten. Het zou bijna vakantie worden!

Daarna reden wij door naar Hermanus. Een bekende plek om walvissen te spotten. Nou wij hebben gespot, maar niets gezien!!

We gingen onze accomodatie bekijken, en onze spullen uitstallen. Het zag er erg mooi uit, en we hadden zelf een bad! maar die hebben wij helaas niet kunnen gebruiken!

Wij gingen eten met de gehele groep in een lounge restaurantje. Het was erg lekker en ook erg gezellig. Zo leerde wij de andere reizigers ook weer beter kennen! Het waren 2 mannen uit Australie.

Daarna vroeg naar bed want wij moesten om 05.30 uur klaar staan voor: SHARK CAGE DIVING!!

Dag drie: Begon dus vroeg, heel vroeg, te vroeg. Maar dit was een kans in je leven die je waarschijnlijk niet snel nog eens kan krijgen. Dus wij er op uit. Stukje rijden en toen kwamen wij bij een organisatie die dat regeld. We kregen netjes onbijt, amar er werd wel bij vermeld, dat je niet te veel moest eten ivm zee ziekte. Dus wij netjes het advies opgevolg, alshoewel wij dachten dat het wel mee zou vallen.

Eenmaal aangekleed en wel (reddingsvest, en regenjas), stapten wij met goede moed op de boot, om dan toch echt de Great White Shark te zien van heel, heel dichtbij!

Eenmaal op de punt aangekomen (Danger point: leuke naam!) werd er lokaas uitgezet en de kooi waar wij in moesten, te water gelaten. En nu was het afwachten tot de haaien zouden komen. Al snel kwam er eentje, en konden de eerste mensen de kooi in. Wat een ervaring om zo'n grote haai van dicht bij te zien!

Maar helaas werden er al meer mensen zeeziek. Wij moesten ons gaan omkleden in een wetsuit, maar ook wij voelden ons minder prettig.

Ik ging alvast maar even bij de railing zitten voor het geval dat. Ik werd al snel vergezeld door de andere meiden. En ook door andere mensen die mee waren op de boot. De golven werden steeds hoger en steeds wilder. De haaien werden ook steeds meer en groter. Super om van zo dicht bij te zien! De meiden gingen de kooi in! en konden onder water genieten van de grote haaien. Ondertussen bleven mensen over de railing hangen. Ook een aparte ervaring!

Toen de meiden uit de kooi kwamen, zaten wij, met zijn vieren op een rij, over de railing. Wij hadden er genoeg van! Gelukkig hebben wij wel fotos en filmpjes kunnen maken van de haaien. Ook is er tijdens de trip een film gemaakt, die is ook aangeschaft.

Nadat onze magen weer tot rust waren gebracht, gingen wij terug naar Hermanus om te lunchen. Heerlijk in de zon, en spotten naar walvissen. En ja hoor! daar waren ze. Met zijn 3e bleven zij uit het water springen en aan de oppervlakte. Ook super om te zien!

Na genoten te hebben van de zon en de walvissen gingen wij naar Betty's Bay. Een baai waar veel pinquins komen om te baren. Er waren veel jongen te zien, die in een zelfgemaakt holletje wachten op eten. Leuk om ze van zo dichtbij te zien. En gelukkig voor ons, hoefde wij niet meer op een boot om ze te zien!

Daarna terug naar CAPE TOWN! wat onze thuis een beetje is geworden! Morgen naar het gast gezin wat ook weer spannend gaat worden!!

Hopelijk kunnen wij binnenkort fotos uploaden en filmpjes!

Veel liefs vanuit Kaapstad!

Start drie daagse tour door Western Cape!

Nou, na een nacht goed geslapen te hebben, konden we gelukkig verder genieten van de ervaringen die wij hier op doen!

Voor zover wij weten is alles goed afgelopen met de pasjes, en dus konden wij gelukkig verder gaan.

Vandaag eerste dag van de drie daagse tour door de Western Cape gehad. We zaten met zijn 11e in een busje, en werden wij door een guide rond gereden.

Als eerste gingen wij naar Hout Bay. Daar konden we op een boot trip om zeehonden te spotten. En dit hebben wij dus ook gedaan. Onwijs lekker zonnetje, en ontzettend veel wind. De boot ging dus ook lekker op en neer. En niet iedereen kon daar blijkbaar tegen. Gelukkig hadden wij nergens last van en konden wij genieten van het uitzicht tussen de bergen en van de vele zeehonden.

Toen wij terug kwamen stond een gezellige groep muziekanten ons op te wachten. Maar natuurlijk wilden wij er wel wat aan verdienen.

Daarna zijn wij doorgereden naar het volgende punt, stopten wij onderweg om nog even van het uitzicht te genieten, wat onwijs mooi is!

We reden door naar een struisvogel farm om daar super grote struisvogels te bewonderen. Ook mochten wij zij uit de hand voeren. Het waren niet al te slimmem vogels want eentje probeerde mijn camera op te eten (?).

Toen wij daar weg gingen, reden wij naar Cape of good Hope! We moesten door het natuurreservaat rijden, en zo konden wij al goed van de omgeving genieten. Ook hebben wij daar antilopen gezien op een afstand. Eenmaal aangekomen bij het zuidelijkte puntje, kwamen wij er achter dat het wind season is. Dat was goed te merken toen wij bijna uit onze jassen waaidde. Maar wij kunnen nu wel zeggen dat wij Kaap de Goed Hoop hebben overleefd. Dat kunnen sommige (zeemannen) niet zeggen!

Daarna reden wij door naar Cape Point. Waar wij met behulp van een kabelbaan de berg op konden om naar het oudste lighthouse te gaan. Deze was gebouwd om zeemannen te helpen bij de gevaarlijke toch via de kaap. Maar helaas kon geen enkele zeeman deze zien. Dus later hebben ze een nieuwe geplaatst, iets lager die de zeemannen wel konden zien.

Toen wij weer terug kwamen bij de bus reden wij in een keer door naar Stellenbosch waar wij vannacht overnachten. Tijdens de rit hebben wij mooie huizen gezien maar ook een ontzettend groot gebied met sloppenwijken, waar kinderen buiten aan het spelen waren. Echt twee uiterstenaast elkaar.

Wij gaan zo eten met onze nieuwe vrienden en misschien nog even naar het dorp, om daarna lekker in bed te kruipen, want morgen vroeg worden wij weer verwacht om naar de wijnlanden te gaan! Wij zullen daarna weer ergens anders overnachten.

Helaas hebben wij allebei geen kabel mee voor camera, dus fotos en leuke filmpjes houden jullie nog tegoed!

Tot gauw!

Afrikaanse groeten Nicole en Maartje!

ps: bedankt voor alle leuke, lieve, steunende berichtjes!!

Geskimd:S

Hoihoi daarzow!!

Nou ondanks dat het gister was dat we ons laaste berichtje hebben gestuurd, hebben we voor vandaag weer een hoop te vertellen. En zoals de titel al voorspeld weinig goeds...

Ik zal bij het begin beginne.... Er was eens... Geintje

We hadden onze orientatie dag in het SASTS gebouw, waar we uitleg kregen over kaapstad en zuid-afrika, hoe en wat. Historyen de mensen en de cultuur. Nou allemaal heel intressant en daarna gingen we op tour in het centrum van kaapstad.

We begonne bij de VOC landmarkeringen (jaja lkker sjovinistisch (of hoe je het ook schrijf)) en daarna liepen we de stad door. We liepen langs de belangrijke monumenten en gebouwen, zagen de tafelberg van een mooi punt en zullen daar uiteindelijk ook wel een keer langs gaan. Das wel ons doel iig. Ook kregen we te horen dat we 20% korting krijgen op de shark cage diving! dus dat gaan we ook cker doen!! We hebben er nu al zin in!

Zodoende ging het allemaal prima.

Toen Maartje en ik besloten om even te gaan pinnen! Gewoon in de buurt van de groep en de groepleider, zij waren even wat kopen. Dus twee ATM's naast elkaar, prima plek dachten we, er stond ook helemaal niemand dus lekker rustig. Maartje en ik waren allebei klaar en wilde ons net omdraaien toen er een groep van 2 mannen en 1 vrouw ons benaderde en zeiden' neej hor dit is niet goed, omdat jullie buitelands zijn, moet je goed uitloggen anders kunnen wij er niet meer in(een man liet zien hoe zijn pas, de gleuf niet in ging, achteraf heel nep vezelf)' Dus je moet opnieuw zusenzo//enzo/enzus, dat knopje dit knopje en dan is het goed. Terwijl hij dat zei bedacht ik me van ditklopt niet dit is niet goed, ikmoet geen hulp aannemen van vreemde(dit heb ik wel tig keer gehoord en gelezen en in me opgenomen),maar het ging zo ontzettend snel. Ik deed niet alles wat ze van me vroegen, maar drukte wel het een en ander in.

En toen kwam er een vrouw van security en die haalde ons daar weg. die zei dat de mensen niet te vertrouwen waren en al 5 keer eerder gearesteerd waren op skimmen. De groepleider van SASTS had het ook gezien en probeerde ook bij ons te komen, maar er was dus een man van de bende die hem fysiek tegenhield (dit hoorde we natuurlijk pas achter af).

De security wilde precies weten wat er was gebeurd en wat we deden. Hadden we echt onze eigen pas terug? heb je je pas er twee keer in gedaan, nadat hij het vroeg? konden ze je pincode zien? en toen realiseerde ik me pas dat we in een kut situatie zaten. En toen kwamen de tranen (jah ik geef het toe). vervolgens ginge we naar het bureau en hebben we de ouders op gebeld en alles met de bank etc. in orde gemaakt. Vooralsnog zijn we niet geskimd dus voorlopig houden we het zo, maar het wordt in de gaten gehouden en anders blokkeren we de pasjes.

We werde prima opgevangen door de security en de mensen van SASTS, er was ook een nederlandse dame, waarmee we even konden praten. Het was allemaal erg heftig op dat moment, maar achteraf valt het gelukkig mee en we hebben er niets aan overgehouden en dat is het belangrijkste!!!

Toevallig zeide we nog tegen elkaar dat we nog helemaal geen vervelende dingen hebben meegemaakt en kaapstad relatief veilig lijkt/leek.

Maar dat is genoeg voor vandaag, hopelijk gaat het morgen voorspoediger. Dan vertrekken we namelijk voor een 3daags tour langs de belangrijkste plekken in en rond Kaapstad. Waaronder het shark cage diving!!!

En omdat we dan in verschillende hostel/plekken verblijven kan het even duren voordat jullie weer wat berichten kunnen lezen.

Veel liefss van Maartje en Nicole

En echt het gaat prima met ons!!

Veilig aangekomen!

Na maandan van regelen, regelen en nog eens regelen.

Zijn wij dan eindelijk aangekomen in South Africa! Het is een raar idee, gister zaten wij nog aan de etenstafel bij fam van Kleef, en nu zitten wij al, helemaal gesetteld in Afrika! Hoe raar kan het leven lopen;)

Op schiphol afscheid genomen, en toen hebben we ons gestort in het grote avontuur. Vanaf schiphol vlogen wij mety Britisch Airway naar London, waar wij 4 uur(!) moesten wachten op onze vervolg vlucht naar Kaapstad.

Vanaf aankomst hal 5 moesten wij met de bus naar Temrinal 1, wat voor ons ook weer even wennen was. De mensen op het vliegveld waren erg behulpzaam en zo kwamen wij uiteindelijk bij het goed punt terecht! (Gelukkig)

Op London even inchecken, toen de balie medewerkster er achter kwam dat wij niet naast elkaar zaten. Gelukkig vroeg zij een seatchange aan. Dus of wij naast elkaar kwam te zitten was nog even de vraag.

In een klein restaurantje gegeten, en wat informatie doorgenomen over Kaapstad. Altijd handig! uit eindelijk gingen wij nog even rond kijken op London, want je bent er niet elke dag. Daar kwamen wij heerlijke stoelen tegen waar wij onze tijd konden uitzitten.

Toen rond acht uur de GATE open ging en wij in het vliegtuig plaats konen nemen. En gelukkig konden wij lekker naast elkaar zitten. En wij hadden nog een stoel extra ook, die wij konden gebruiken voor al onze spullen(en dat was nog al wat).

Weinig geslapen, en veel tv gekeken. Hier en daar wat turbulentie maar wij zijn veilig aan gekomen op Cape Town Airport! Waar wij alweer op werden gewacht door een medewerker van het hostel waar wij komende week mogen vertoeven. Door de rit in het busje konden wij al vele bezienswaardigheden zien. Zoals de Tafelberg, het Station van het WK. Maar naast dat ook al veel sloppenwijken wat naast een mooi golfbaantje ligt.

In het hostel aangekomen kwamen wij er achter dat we de kamer met nog 6 andere meiden deelde. We hebben gezamelijke badkamer, en keuken.

2 van de meiden komen ook uit Nederland, de rest komt uit Norway en England. We hebben met 2 van de meiden al heerlijk op een terrasje wat gedronken.

Ook zijn wij al even bij het strand geweest en hebben de stad iets beter leren kennen. Maar de bedoeling is dat wij deze week een goede indruk krijgen van Kaapstad en Zuid Afrika op zich. We hebben ook al wat vernederlandse woorden gezien zoals: Druk knoppie (voor het zebrapad) en Skool. Wat voor ons niet vreemd in de oren klinkt, als echte west fries.

Kaapstad op zich ziet er goed uit, goed ontwikkeld. Je voeld je wel toerist door de camera en alles, maar je valt weg bij de verschillende culturele groepen. Je hebt allerlei 'soorten'. Dus dit valt ons alles mee.

Het weer is prima, niet heel warm maar ook zeker niet koud!

De foto's en video's komen nog, wij moeten nog even ondekken hoe dat hier werkt.

ps: Pap, de universele stekker heeft hier weinig nut, hij doet het niet (Helaas) Maar ze hebben wel 2punts stekkers, dus wij overleven het wel!

Lieve Afrikaanse groetjes Nicole en Maartje!