Goed nieuws, internet doet het weer bij het gastgezin. en daar maken wij weer gretig gebruik van.

Vandaag hebben we lekker een dagje vrij genomen, sister Jampotglas had namelijk gezegd dat wij daar ook recht op hadden en dat lieten we ons niet twee keer vertellen. Dus zodoende hebben we vandaag een dag vrij, woensdag; ' dat breekt zo lekker de week'. En dus vandaag heerlijk uitgeslapen en nu even wat wasjes draaien, want dat is ook alweer 2 weken geleden en het zal snel drogen aangezien het hier 20+ graden is met een onbewolkte lucht. Het is eigenlijk gewoon te warm om buiten te zitten. Dat is wel even wat anders dan bij jullie thuis begreep ik al.

Maar goed er is wer veel gebeurd deze afgelopen dagen. Maandag hebben we namelijk Hutspot gemaakt voor ons gastgezin. Jah mensen dat leest u goed, hutspot met een gehaktbal, typisch nederlands. Dus na het werk gelijk naar de winkel en op zoek naar de ingredienten, nou die waren gelukkig aanwezig. Thuis de taken verdeeld, maartje deed de groente en ik de aardappelen en het gehakt draaien. Nadat alles een uurtje had gekookt, en we alles lkker gingen prakken. Kwamen we tot de ontdekking dat het een beetje weinig was. Maartje zei; mijn moeder maakt voor ons vieren thuis nog meer. Dus dat was een kleine tegenvaller en dat zeide we ook, toen iedereen aanschoof om van onze hutspot te genieten. Dat mocht de pret niet drukken want iedereen had genoeg op, tjah ze durfde waarschijnlijk gewoon niet te veel op te scheppen, vast bang dat ze vergiftigd werden. Nou dat was zeker niet het geval want het smaakte net al thuis!! We zijn nog steeds erg trots op ons zelf dat dat gelukt is! En gingen met een voldaan gevoel naar bed!

De volgende ochtend begon net als alle andere ochtenden en we gingen weer keurig aan het werk. Zoals jullie weten werken we met de meest uiteenlopende mensen, hier even een kort samenvatting: Nurse Evelyn, zij is degene die de prep-room draaiende houd en onder haar supervisie doen wij onze handelinge. Evelyn is heel direct met alles wat ze zegt en kan soms nogal hard overkomen, dus daar schrokken we in het begin van maar nu is het echt een schat! Zoals ze soms patienten benaderd is nou niet bepaald klantvriendelijk, hier wat opsommingen uit de frases van nurse evelyn. tegen een patient die al de zoveelste STI(sexulla transmittend infection) had. Waarom gebruik je geen condooms heh?! waarom?! als jij zo doorgaat zullen je 'privates' opzwellen en zal je over een paar jaar niets meer hebben! (en dat waar iedereen bijstaat) je heb een grote tas bij je! gooi die vol met condooms!! Bij de ingang staan dozen vol, pak daar even wat uit! (condooms zijn in SA namelijk gratis) en die jongen, uhm ja mevrouw.. en toen mocht ik nog even de controles doen, dus met het schaamrood op ze kaken ging hij zitten. Maarjte en ik hebben daarna wel even hard gelachen. Of: een dame die binnekomt voor een pregnancy test, waarop evelyn antwoord, neejhor ga maar halen bij de drogist!. vervolgens tegen ons waar die dame bijstaat. de mensen zijn hier zo lui en 'rude' die denke hier maar voor gratis testen te komen om vervolgens met onverichten zaken weer terug te gaan, neej hor zo gaat het niet! Dus de dame werd weer weg gestuurd. ze noemt de patienten (omdat het meestal dames zijn) sissie!! kom sissie! waarvoor ben je hier, trek de kleren uit en zet de 'baba' op schaal, schietop sissie! jah jij daar! Of een dame die om 15.45 voor family planning komt. ' neejhor ik ben op weg naar huis, kom morgen ochtend maar' echt meende.. Vervolgens nam ik de dame op en deed de controles waar op de sister haar toch nog wel even een injectie gaven. Tjah nurse evelyn verteld ons maar al te graag en al te vaak hoe 'rude' en onvriendelijk de patienten zijn. Gelukkig merken wij daar niets van en vinden wij de babys nog steeds erg schattig en mogen we ze ook regelmatig vasthouden als moeders zelf even op de weegschaal moet staan. Sommige babys zijn nog maar een week oud, hele kleine hummeltjes op de schaal. Daarentegen zijn er ook babys, die met hun gekrijs dwars door de geluidsbarriere heen gaan, als jij er heel dicht bij staat. Dan hoor je gewoon je oren poppen, om je tegen die harde trillingen te beschermen.

Dan nurse Maragret, die werk in de zelfde kamer als ons, maar dan in een ander gedeelt en voor de dokters. Zij doet een beetje het zelfde als wat wij doen, alleen heeft zij dus de oudere en mannelijkere patienten. En zij is echt zo'n lieverd. begroet de patienten met; waarom ben je hier angel, vertel eens schat, waar kom je voor, okey sweetypie ik zal het doorgeven. Kom darling ga even een piepie maken voor me(plasje plegen) etcetc. Daar wordt je gewoon spontaan blij van, als je haar spreekt. En elke ochtend tegen ons, hi! my darlings how are you! en ze vertelt ook graag over zichzelf en haar relatie met God!

En de schoonmaakster (naam bij ons niet bekend, reputatie wel!) haar taken zijn niet altijd even duidelijk, dan zit ze achter het loket mensen te helpen dan loopt ze de boel weer te vegen, om vervolgens de telefoon in de prep-room op te nemen. Met haar kun je altijd lachen, ze verteld alles in geuren en kleuren en doet ook heel bijzonder dingen. Zoals laatst kwam ze met een dildo binnen, om die bij haar zelf voor te zetten en even iedereen te swaffelen!! wat een hilariteit!!

En dan natuurlijk sister jampotglas, eigenlijk sister Grove, haar is u alle wel bekend en zal ik ook niet te veel over zeggen, behalve dat haar kantoor nu meer opgeruimd is. Gister kwam ze de prep-room binnen en vroeg aan nurse evelyn of ze vrijdag as. in Bellville (buitenwijk van kaapstad) wilde helpen met de hiv/aids campange. Ze kon namelijk niet veel mensen vinden en had hulp nodig, toen wij deze woorden opvingen sprongen we gelijk op en zeiden, kunnen wij misschien helpen. En haar ogen werden opeens heel groot en ze zei, wacht even ik ben zo terug. En binnen no-time was ze terug en zei ze dat het goed was, ze vond het het een super idee en vond het hartstikke leuk dat wij zo met haar mee dachten. Terwijl wij alleen maar dachten; leuk weres wat anders! En dus zodoende gaan wij as vrijdag naar Bellville, om daar campange te voeren. Dat is tenmiste wat wij denken wat er gaat gebeuren. Maar wij hebben ons al voorbereid, want telkens als wij hopen iets leuks te gaan doen valt het steeds tegen en gaan er dus met een neutrale gedachte naar toe.

Tevens zijn er nog de mensen bij de receptie, waar ze die vandaan hebben gehaald is ons werkelijk niet te begrijpen. Je hebt daar een bipolare man, die vol trots ze eigen dossier aan ons laat zien en wat hij allemaal gebruikt. Een meneer die nooit lacht en alleen maar schreeuwt tegen de patienten bij ze loket. Een dame met twee kinderen die verteld dat ze zich dit weekend samen met haar vriend weer lekker gaat bezatten. En eentje die met haar dikke jas met bontkraag grotendeels vermaakt met spelletjes spelen op de computer en af en toe wat nieuwe code's op de dossiers neertezetten.

Wij vallen echt elke dag weer om van verbazing over wat voor mensen daar wel niet werken en wat voor patienten we binnenkrijgen echt heel bijzonder! En we zien er ook erg naar uit om alles onze verhalen snel met jullie te kunnen delen.

Verder gebeurd hier thuis ook wel het een en ander. Zo kwamen wij gister van het werk, toen vaders opbelde! Moeders lag namelijk in het ziekenhuis en ze wilde haar houden. Zoals ik al eerder heb verteld heeft zij onlangs een operatie aan haar schouder gehad en nu heeft ze daar nog steeds erg veel pijn aan en vermoedde dat er een ontsteking zit. Zodoende had maartje gister voor de kinders eten gemaakt, tevens hebben zij deze week 'spring-break' en vinden het wel een goede reden om twee nichtjes te laten komen logeren. Dus nog meer kinder 'pret'. Vanmorgen hoorde we van vaders dat moeders opnieuw geopereerd gaat worden om te kijken of en waar de ontsteking zit. En hij is dus net naar het ziekenhuis vertrokken, vanvavond zal Oma voor ons koken. Toch wel handig grootmoeders zo dicht in de buurt. Ondanks dat vermaken maartje en ik ons prima, we genieten heerlijk van het zonnetje, terwijl ons kleding weer heerlijk schoon wordt!!

Nou veel Groetjes, uit het warme Parow! En tot over 10dagen!!

Liefss