Hello everybody!!

Hier alweer een berichtje, ik begreep namelijk viavia en uit sommige reacties, dat het soms niet helemaal duidelijk is hoe en wat het hier te werk gaat. Dus hier volgt een gemiddelde dag uit het leven van Maartje en Nicole.

Ons Gastgezin

Moeders: Johanna, werkt als radiografisch laborant in een tandartspraktijk en maakt dus fotos van gebitten en kaken. Nu is zij onlangs geopeerd aan haar schouder en zit nu in de ziektewet voor een maandje of wat. Thuis kan ze daarom ook niet veel en vraagt ze of wij de dingen voor haar willen oppakken en opruimen. Zoals jullie hebben gelezen was ze in het begin erg stug, maar nu komt ze echt wel los en wordt steeds pittiger.

Vaders: Patrick, werkt bij telkom (z-afrikaanse KPN) hij gaat langs klanten om daar dingen aan te sluiten en weet ik veel wat nog meer. Maar omdat hij veel in de auto zit, vind hij het vervelend om in zijn vrije tijd ook nog met de auto te rijden, dus dat zegt hij ook eerlijk. Maar vaders is echt het tegenovergestelde van moeders. Hij is echt een heel pittig heel geintreseerd en maakt ook steeds grapjes, hij is ook een aardige vader voor ze kinderen.

Kinders: Zoon Tristan 10jaar, zit op de basisschool en wil na school graag met ons tafeltennis en spelletjes spelen, in het begin deden we dat allemaal heel beleefd, maar nu zeggen we toch eerlijk dat we eigenlijk geen zin hebben. Het is een hele stille verlegen jongen, maar wel erg aardig. Dochter Taryn 5jaar, zit op de peuterschool en is echt zo'n 5jarig ik-wil-alles-aanraken-ruiken-zien-kind dus al onze spullen worden overhoop gehaald en elke keer wil ze ook mijn haar kammen wel heel schattig in het begin, maar ze wordt erg aanhankelijk en wordt ook erg verwend door haar moeder. Maar verder wel een skeetje.

Grootmoeder van vaderskant: naam (vergeten) woont achter in een grote omgebouwde schuur, waar zij alle voorziening heeft. Eigen badkamer(met bad), slaapkamer, keuken, woonkamer. Dus we zien haar zelden, ze woont daar echt op zichzelf en komt zelden in huis, maar ze is wel heel pittig en weet ook wie wij zijn en hoe we heten.

Hond: Lindy 18jaar, erg oud dus, ziet ook niet meer zo goed en zal waarschijnlijk het einde van het jaar niet halen zei moeders. Maar wel echt een schatje lkker aanhankelijk.

Faciliteiten:

Maartje en ik hebben onze eigen kamer, met twee bedden, een grote kast, kleinere kastjes, tv, radio etc. En een eigen douch en toilet dus dat is wel heel prima geregeld. In huis is alles op de begane grond, dat is overigens in elk huis in en rond kaapstad zo. Ze waren ook erg verbaasd dat wij upper- en lowerlevels hebben in huis.

De werkdag:

Onze wekker gaat om 7uur en dan horen wij kinders en vaders al door huis heen rennen en praten. Vaders brengt de kinderen namelijk met de auto naar school en gaat dan naar het werk, zij vertrekken rond 7.15uur dus als wij de keuken in gaan voor ons ontbijt, kunnen we ze nog gedag zeggen. We ontbijten lekker rustig met een kopje thee, een sapje, geroosterd broodje en hebben de normale standaard beleg voor op brood, en worden we dus even rustig wakker, en analyseren we hoe de dag nu weer zal worden. We maken ons lunchpakketje, appeltje, koekje, cup-a-soupje. Dan nog even de afwas doen en optutten en dan vertrekken we rond 7.50uur naar het werk. Moeders zit dus in de ziektewet en ligt daarom nog lekker op bed als wij weg gaan. We moet ongeveer 10-15min lopen, en dat is wel een fijne wandeling we kijken wat om ons heen en praten wat, het is smorgens niet koud en lopen dus in ons vest of jas. 8uur aangekomen op het werk, zijn sommige al druk in de weer, de kliniek opent al om 7uur en als we de grote wachkamer binnenlopen zitten er al een hoop mensen op 'kerkbanken' te wachten tot ze worden geholpen, en kijken ons dan ook schaapachtig aan als wij binnekomen. We hebben geen uniformen of iets dus hebben onze eigen kleding aan maar natuurlijk wel een pen op zak! Deze dagen beginnen we dus in de prep-room, waar we de sreening doen voor de moeders en kinderen,(uitleg volgt in kopje kliniek), we doen een bloeddrukje en tempratuurtje en wegen de patientjes en dan moeten ze weer wachten tot dat de sister ze op roept. Meestal hebben wij om 2uur niets meer te doen, omdat alle patienten dan al gescreend zijn en er verder geen patienten meer binnekomen. rond half vier lopen we weer naar huis en gaan dan langs 'voortrekkersroad' dat is een drukke straat met veel winkeltjes die we dan ook afstruinen. Doen soms nog wat inkopen en komen dan thuis, waarvan we nooit weten waar iedereen zich bevind, dus dan planten wij ons op ons bed met een zak chips en een drankie en kijken days of our lives en oprah, dat zijn we nu echt aan het volgen. Rond oprah val ik in slaap, ff powernappen en word dan om ongeveer 19-20uur wakker en dan gaan we ete!? kinderen zitten dan al in pyjama aan tafel. Meestal eten we twee dagen hetzelfde, niet echt varierend dus, maar het eten is wel goed te doen, nog niet echt hele rare dingen ofzo. Dan doen wij de afwas en verspreid iedereen zich weer. Etenstijd is dus echt even het familiemomentje. Ouders brengen de kinderen op bed en gaan dan in de slaapkamer(direct achter mij waar ik nu zit) naar Big Brother kijke, jah dat is hier nog helemaal hip!?!? Dus dan chekke wij onze mail en gaan nog even een videodagboek opnemen, maar goed dan is het vezelf al laat, omdat we om 20uur pas eten en dan nog ff douche en slapen!

De kliniek/het project:

De kliniek bestaat uit een dagkliniek en een dagziekenhuis in een! Wij werken in de dagkliniek en wij screenen patienten die door de sister worden gezien, deze sister zijn praktijkondersteuners, zij mogen ip alles wat een arts ook mag. Maar willen ze een arts zien dan moeten ze dus naar het dagziekenhuis, wat in het zelfde gebouw is en hiervoor weer een nieuwe afspraak maken. Maar de sister zien ook alleen kinderen tot 18jaar en moeders. Dus wij screenen alleen die doelgroep. Kinderen die voor hun vaccinaties komen, worden gewogen en mogen dan weer in de wachtkamer wachten. Moeders die voor een uitstrijkje komen of een family planning(prikpil) worden gewogen bloeddruk gemeten en mogen dan ook weer wachten. Ook komen ze voor urine testen of zwangerschapstesten, deze nemen wij dan af en de sister moet dan de officiele verklaring heirvan geven, terwijl wij ook wel kunnen zien of het een of twee streepjes zijn. Maar goed dat mogen wij niet zeggen. De dossiers doen wij dan in een box waar de sisters ze op volgorde uitpakt en de patienten ziet. Maar eerst moeten wij de patienten dus oproepen voor prescreening, maar die afrikaanse namen zijn niet altijd even makkelijk, dus dan lijkt het of er niemand reageert maar dan zeggen we het waarschijnlijk verkeerd. Soms zijn er ook mensen van die doelgroep die ziek zijn en dan moeten we een formulier invullen en in het dossier schrijven wat er aan de hand is. Maar goed, beschrijf in het engels maar eens huiduitslag, zere keel, opgezetten klieren, hoesten met of zonder slijm, diarree, overgeven, dus hier leren wij wel erg van. maar hygiene is hier nog wel erg ver te zoeken, de thermometers die ze gebruiken (tot voorkort gebruikte ze zelfs nog kwik thermometers) worden gewoon bij elke kind opnieuw onder de oksels gestopt en hij valt van ouderdom bijna uitelkaar en zit dus met plakband vast?!?! Daarom gaan we van het geld dat we van de organisatie hebben gekregen om aan ons project te besteden nieuwe thermometer en bloeddrukmeters kopen. En we zien dus dagelijks heel snel een heel kort de patienten, dus vinden die kleine babytjes wel erg schattig en dat doen we zeker veel liever dan filling! En we voelen ons nu veel nuttigere en kunnen soms ook onze kennis nog een beetje overdragen.

Nou hopelijk hebben we jullie zo genoeg geinformeerd!! En hebben jullie een wat duidelijker beeld van hoe het hier in zijn werk gaat.

Tot de volgende reactie, want blijf reageren, dat vinden wij hartstikke leuk!! Nou ik gaat maar eens naar bed om morgen weer vroeg op te staan voor een nieuwe werk dag.

Liefss