Gistermorgen vroeg, ging onze wekker weer om een frisse en nieuwe start te maken op het project.

Nouja, nieuwe. We waren begonnen aan 3 dozen dossiers die moesten worden opgeruimd. En er was van vorige week nog 1 doos over die wij 'graag' wilden afmaken. Dus wij gingen weer aan het werk met de dossiers, emt als idee om daarna wat anders te gaan doen! Om 12 uur hadden wij de 3e en laatste doos weggewerkt en gingen wij aan de lunchpauze. Wij bedachten ons om na de lunchpauze de zusters in de prep-room te helpen. De prep-room is een kamer waar alle patienten komen voordat zij een arts of verpleegkundige zien. Hier wordt de bloeddruk gemeten de temperatuur en het gewicht. Hier kunnen ook zwangerschaptesten worden afgenomen over andere urinetesten.

Aangekomen in de prep-room, was er niemand te bekenen. Als snel kwam er een vrouw, maar dat was de schoonmaakster. Zij wilde de prep-room grondig schoon maken. Dat vonden wij prima, wij gingen wel even wachten in de wachtkamer. Want daar is een wachtkamer tenslotte voor. Na bijna elke 5 minuten te hebben gekeken of zij al klaar was, en alle belevenissen in geure en kleure weer te hebben verteld aan elkaar, werd het steeds stiller in de kliniek. Toen we eenmaal op de klok keken, bleek het al 15.15uur te zijn.

Toen we zagen dat de prep-room nog niet klaar was, besloten we zelf werk te zoeken. We gingen naar de apotheek en vroegen of wij daar nog hulp konden bieden. Want daar kom je als vrijwilligers voor. En ons idee mensen wat bij te brengen, qua kennis, hebben wij al lang achter ons gelaten. We mochten potjes vullen met olijfolie, dop er opdraaien en een mooie sticker er op plakken.

Nou lijkt het niet veel, maar wij waren met elk klusje blij. Zeker als je al uren heb zitten wachten. Na deze klus geklaard te hebben, konden we naar huis.

Vanmorgen hadden wij het plan om het anders aan te pakken. Wij gingen meteen door naar de prep-room, waar het al aardig druk leek. De zuster die daar de baas was, keek ons scheef aan. En vroeg wat we kwamen doen, en wij vertelde dapper dat we kwamen helpen. Toen keek ze ons nog schever aan. Ze vertelde dat ze al 2 studenten had rond lopen. Nicole en ik keken elkaar aan, met het gevoel dat we weer erg welkom waren.

Maar uiteindelijk draaide de zuster wat bij, en konden we de baby's, kinderen en vrouwen wegen, bloeddruk meten en temperaturen. Dit mochten wij allemaal noteren in het dossier en dan in het bakje doen van de verpleegkundige.

Wij voelde ons meteen al een stuk nuttiger. Ook al hadden wij geen vlekkenloze start. Roep jij maar eens namen om in het Afrikaans. Dat ging niet altijd zonder slag of stoot. Dus mensen bleven soms wel eens zitten omdat wij de naam verkeerd opnoemde. Maar goed, je kan ook niet alles in een keer goed doen. Toen we eenmaal wat patienten hadden, deden onze pen het niet. Daar was de zuster ook niet echt blij mee, dus nicole en ik kregen het al aardig benauwd. En we wilden weer graag terug naar de dossiers!!

Maar toen alles eenmaal draaide hebben wij een goede ochtend gehad met de baby's en kinderen. Om 12 uur hadden wij weer lunch pauze, het was heerlijk weer dus wij gingen lekker buiten zitten. Na de lunch pauze gingen wij met goede moed terug naar de prep-room. Alhoewel het ons opviel dat de wachtkamer erg leeg was. We gingen naar de receptie om te kijken of er al nieuwe aanmeldingen waren, maar die waren er niet. We vroegen aan de zuster wat we konden doen. Als antwoord kregen we: sit and relax.

Nou dat hebben wij weer tot half 4 gedaan. Want de hele middag was er geen nieuwe patient. Dat was weer anti-climax voor ons. De hele middag hebben wij met een student gepraat die de opleiding doet to verpleegkundige. En ze wist niet wat ze hoorde toen wij vertelde hoe het in Nederland allemaal gaat. Als zij bij ons komt, krijgt zij zeker een cultuur-shock! Maar na een middag niets doen, vonden wij het om half 4 welletjes. Wij gingen lekker naar huis!

We zijn van plan om smorgens in de prep-room te helpen, end an smiddags wellicht iets anders te doen. Want zo duren de dagen alsnog erg lang. Maar we mogen niet zeuren, want wij doen tenminste iets! En de babys zijn super schattig!

Hopelijk gaan we vanavond weer naar de 'halve-prijs-voor-een-film' avond. Nog 2 dagen werken en dan hebben wij alweer weekend. Want vrijdag is een feestdag, erfennisdag ofzo? Denk dat de mensen dan hun erfennis uitgeven, tellen, ofzo.. geen idee. Maar wij vinden het allang prima, lekker een dag extra weekend!

Tot gauw! Liefs x